صنعتیسازی، گامی موثر در افزایش بهرهوری صنعت ساختمان
یک پژوهشگر و کارشناس حوزه مسکن با تاکید بر ضرورت تحول در شیوههای ساختوساز، صنعتیسازی را یکی از موثرترین راهکارها برای افزایش تولید مسکن، ارتقای کیفیت ساخت و کاهش زمان اجرای پروژهها دانست.
به گزارش "گسترش، تولید و تجارت" محمد باکری کارشناس حوزه مسکن در تشریح مفهوم صنعتیسازی ساختمان اظهار داشت: صنعتیسازی فقط به استفاده از قطعات پیشساخته محدود نمیشود، بلکه مجموعهای از روشهای نوین طراحی، تولید و اجرای ساختمان است که با انتقال بخشی از فرآیند ساخت از کارگاه به کارخانه، امکان افزایش دقت، سرعت و کیفیت اجرا را فراهم میکند. در این روش، بسیاری از اجزای ساختمان در محیطی کنترلشده تولید و سپس در محل پروژه نصب میشوند.
مزایای اقتصادی این رویکرد
وی افزود: یکی از مهمترین چالشهای ساختوساز سنتی، طولانی بودن زمان اجرا و افزایش هزینههای ناشی از خواب سرمایه است. تجربه پروژههای صنعتی در کشورهای مختلف نشان میدهد که استفاده از فناوریهای نوین و قطعات پیشساخته، در صورت اجرای درست، میتواند زمان اجرای پروژهها را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. این موضوع علاوه بر کاهش هزینههای مالی، موجب تسریع در بهرهبرداری از پروژهها و افزایش سرعت عرضه مسکن به بازار خواهد شد.
تفاوت ساخت و ساز سنتی و روشهای صنعتی در چیست؟
این کارشناس حوزه مسکن ادامه داد: در ساختوسازهای سنتی، به دلیل اجرای بسیاری از عملیات در محیط کارگاه، میزان پرت مصالح و تولید نخالههای ساختمانی نسبتاً بالا است؛ در حالی که در روشهای صنعتی، به دلیل تولید کارخانهای، کنترل دقیق فرآیندها و استانداردسازی تولید، مصرف مصالح بهینهتر شده و حجم ضایعات ساختمانی و آثار زیستمحیطی نیز کاهش مییابد.
رعایت ضوابط فنی، شرط موفقیت ساختمانهای صنعتی
باکری درباره کیفیت ساختمانهای صنعتی نیز گفت: برخلاف برخی تصورها، کیفیت قطعاتی که در کارخانه و تحت نظام کنترل کیفیت تولید میشوند، معمولاً یکنواختتر و قابل کنترلتر از تولید در کارگاههای ساختمانی است. همچنین اگر طراحی، تولید، حمل، نصب و اجرای این ساختمانها مطابق ضوابط فنی و آییننامههای ملی انجام شود، میتوانند عملکرد لرزهای بسیار مطلوبی داشته باشند؛ موضوعی که برای کشوری زلزلهخیز مانند ایران از اهمیت ویژهای برخوردار است.
توسعه صنعتیسازی مستلزم رفع برخی موانع است
و اظهار داشت: گسترش این شیوه نیازمند سرمایهگذاری در ایجاد و توسعه خطوط تولید قطعات ساختمانی، حمایت از فناوریهای نوین، آموزش نیروی انسانی متخصص، اصلاح برخی مقررات و همچنین فرهنگسازی میان سازندگان و خریداران است. علاوه بر این، باید برای چالشهایی مانند حملونقل قطعات بزرگ، توسعه زیرساختهای لجستیکی و استانداردسازی فرآیندهای اجرایی نیز برنامهریزی شود.
اصلاح تامین مالی و انبوهسازی؛ دو ضلع مهم حل بحران
این پژوهشگر حوزه مسکن در پایان تاکید کرد: تجربه کشورهای موفق نشان میدهد که صنعتیسازی، در کنار اصلاح نظام تامین مالی، توسعه انبوهسازی و بهرهگیری از فناوریهای نوین، میتواند نقش مهمی در افزایش تولید مسکن و متعادلسازی بازار ایفا کند. هرچه حرکت به سمت این رویکرد با تاخیر بیشتری انجام شود، جبران کمبود عرضه و پاسخگویی به نیاز بازار دشوارتر خواهد شد.وی خاطرنشانکرد: صنعتیسازی مسکن، در صورت فراهم شدن زیرساختهای فنی، اقتصادی و قانونی، میتواند به کاهش زمان ساخت، ارتقای کیفیت، افزایش بهرهوری و مدیریت بهتر هزینههای ساخت منجر شود. تحقق این هدف، مستلزم همکاری دولت، بخش خصوصی، مراکز علمی و فعالان صنعت ساختمان است.
منبع: ایرنا
