شاخصهای مالی، معیاری برای ارزیابی عملکرد تراستیهای نفتی فراتر از حاشیههای سیاسی و رسانهای
همزمان با افزایش افشاگریها درباره عملکرد تراستیهای نفتی، یک شاخص مالی میتواند عملکرد آنها را از فضای سیاسی و رسانهای جدا کند.
به گزارش "گسترش تولید و تجارت" در بحبوحه افشاگریهای متقابل درباره تراستیهای نفتی، بررسی میزان بازگشت درآمد حاصل از فروش نفت میتواند عملکرد این واسطهها را از حاشیههای سیاسی و رسانهای جدا کند.به بیان ساده، نسبت «درآمد نفتی وصولشده به ارزش نفت تحویلی» میتواند نقطه شروعی برای ارزیابی عملکرد تراستیها باشد.
تراستیها در دوره تحریمهای نفتی و بانکی برای تسهیل فروش نفت و انتقال درآمدهای حاصل از آن ایجاد شدند
اما با طولانی شدن فعالیت این واسطهها، موضوعاتی مانند میزان کارمزد، زمان بازگشت ارز، هزینه انتقال و منابع تسویهنشده به یکی از محورهای اصلی ارزیابی عملکرد آنها تبدیل شده است.از این منظر، میزان افشاگری، روابط سیاسی یا وابستگی رسانهای نمیتواند جای عدد و حسابرسی را بگیرد.
فرمول سنجش عملکرد تراستیها
برای هر تراستی باید مشخص باشد چه میزان نفت دریافت کرده، ارزش فروش آن چقدر بوده، چه مبلغی وصول و به کشور منتقل شده و چه میزان از تعهدات همچنان باقی مانده است.البته مقایسه مستقیم این ارقام باید با درنظر گرفتن مهلتهای قراردادی، تخفیفهای مجاز، هزینههای انتقال و محدودیتهای ناشی از تحریم انجام شود؛ اما خروجی نهایی باید قابل اندازهگیری و قابل حسابرسی باشد.
«پول بازگشتی ÷ ارزش نفت تحویلی»؛ فرمولی ساده برای سنجش عملکرد تراستیها
به این ترتیب، فرمول ساده «پول بازگشتی ÷ ارزش نفت تحویلی» میتواند اختلاف روایتها درباره عملکرد تراستیها را به یک مسئله عددی تبدیل کند؛ جایی که به جای ادعاهای متقابل، میزان واقعی بازگشت منابع نفتی مبنای قضاوت قرار گیرد.
